مدیر بودن ، یک حرفه نیست، یک هنراست! این وسط ،خط ظریفی هم هست که آن را از ریاست ورئیس بودن جدا می کند، وقتی می خواهی رئیس باشی ، باید محکم رفتار کنی وقاطع باشی. اما مدیر بودن این جوری نیست وقاطع بودن و محکم حرف زدن نمی خواهد، « تدبیر» می خواهد و تدبیر : یعنی مهر، عاطفه ، دوستی و باورکردن. به قول اشو، اعتماد کردن از آنهایی برمی آید که  روح « معصومی » دارند، درست مثل بچه ها.

 وقتی یک نفر را باور می کنی ،او هم سعی می کند به باورت احترام بگذارد و خیانت نکند. وقتی این جوری شد، کارها درست می شود. به همین راحتی و سادگی .

      بخشی از یادداشت های بهروز فروتن ، موسس گروه صنایع غذایی بهروز